هم اندیشی

سلام

از قدیم الایام در نزدیکی های انتخابات این خانواده با مشورت همدیگر فرد اصلح را شناسایی وبه او رای میدادند

با توجه به اینکه به انتخابات نزدیک می شویم و اکثر اعضای خانواده در جمع ما حضور ندارند بنده تصمیم گرفتم اسامی کاندیداها را خدمتتون معرفی کنم و از مدیریت وبلاگ خواهشمندم که این اسامی را در نظرسنجی وبلاگ قرار دهند و نتایج آن را در صفحه وبلاگ بگذارد.

خواهشمندم برای شرکت در نظر سنجی به موارد زیر توجه کنید:

1-     نظر سنجی را جدی بگیرید

2-     برای مسخره ، در نظر سنجی به عـبدالوند رای ندهید

3-     به دلیل مسایل امنیتی اسامی کوچک کاندیداها را نمی نویسم

4-     سابقه هرکدام رو که بلدم بودم براتون نوشتم

                                                                  باتشکر

اسامی کاندیدا شهر همسایمون:

1- سیف 2- ح گودرزی3- پرنیان4- بهلولی5- م گودرزی 6- قائدرحمت 7- سلیمانی 8- درویشی 9-ع قائدرحمت 10- رشیدی 11- س سالاروند 12- م ح سالاروند 13-رازانی 14- حاجیوند 15- سیاه تیری

اسامی کاندیا شهر خودمون

16- صالحی 17-عبدالوند(سابقه:8 سال فعالیت برای از بین بردن نظام و...)18-جمشیدوند 19- محمدی 20- حیدری 21- مهندس نیکدل(حضور در چندین عملیا ت در دفاع مقدس، انجام پروژه های سد سازی ، باز سازی حرم امام حسین (ع) در کربلا 22- شیخ ورمزیار(حضور در جبهه ، ساخت چند مسجد ، سبب ازدواج ده ها جوان در شهر، "ندادن اسلحه به قنجلی به دلیل عشقی بودن نمایشنامه")23- براتی

24 صادقی(مدیر سابق اوسا و اقا مرافه)

-----------------------------------------------------------

مدیر: موافقت گردید.

نحوه آشنایی علامه طباطبایی با آیت الله قاضی

 

آیت الله ابراهیم امینی از استادشان علامه طباطبائی، نقل کرده اند: « هنگامی که از تبریز به قصد ادامه تحصیل علوم اسلامی به سوی نجف اشرف حرکت کردم، از وضع نجف بی اطلاع بودم، نمی دانستم کجا بروم و چه بکنم . در بین راه همواره به فکر بودم که چه درسی بخوانم ، پیش چه استادی تلمذ نمایم و چه راه و روشی را انتخاب کنم که مرضی خدا باشد.
 وقتی به نجف اشرف رسیدم، لدی الورود رو کردم به قبه و بارگاه امیرالمؤمنین علیه السلام و عرض کردم: « یا علی ! من برای ادامه تحصیل به محضر شما شرفیاب شده ام ولی نمی دانم چه روشی را پیش گیرم و چه برنامه ای را انتخاب کنم، از شما می خواهم که در آنچه صلاح است مرا راهنمایی کنید. » منزلی اجاره کردم و در آن ساکن شدم. در همان روزهای اول، قبل از اینکه در جلسه درسی شرکت کرده باشم در منزل نشسته بودم و به آینده خودم فکر می کردم. ناگاه درب خانه را زدند، درب را باز کردم دیدم یکی از علمای بزرگ است، سلام کرد و داخل منزل شد. در اتاق نشست و خیر مقدم گفت. چهره ای داشت بسیار جذاب و نورانی، با کمال صفا و صمیمیت به گفتگو نشست و با من انس گرفت، در ضمن صحبت اشعاری برایم خواند و سخنانی بدین مضمون برایم گفت: « کسی که به قصد تحصیل به نجف می آید خوب است علاوه بر تحصیل، به فکر تهذیب و تکمیل نفس خویش نیز باشد و از نفس خود غافل نماند. »

این را فرمود و حرکت کرد. من در آن مجلس شیفته اخلاق و رفتار اسلامی او شدم. سخنان کوتاه و با نفوذ آن عالم ربانی چنان در دل من اثر کرد که برنامه آینده ام را شناختم. تا مدتی که در نجف بودم محضر آن عالم با تقوی را رها نکردم، در درس اخلاقش شرکت می کردم و از محضرش استفاده می نمودم. آن دانشمند بزرگ کسی نبود جز آیت الله سید علی قاضی (ره). »