چقدر به جهانت خوش آمدی    

امیر!

کودکِ مبارز!

واژگان برای توصیف تو صف کشیده اند.

شاعران یک به یک،

کاسه ای از ستاره و جی جی صِله آورده اند.

تازه،

قاقا  لی لی هم هست.

چقدر فردوسی دوستت دارد،

شاعرت شده و

 ماه را برای تو نشان کرده.

چقدر به جهان ما خوش آمدی.

تمام شاعران هرشب،

شادمانی آمدنت را،

آذینی از ستاره به آسمان،

ریسمان می کنند.

هر شب، به افتخار حضور تو،

غرور ماه می شکند.

 

شعر از: م.ج.الف