برای رضا سقایی که امروز جاودانه شد

سِلام عامو،
سِلام.
سِلام دایه ی عاموم... سِلام.
خین کِردی وِ دل تووِسون
خین کردی وِ دِلِ داغِ اَفتو
تَشِ سوزِ صدات،
چه تِشنیته زخمی کِرد....
تَشِ سوزِ صدات،
چه دایه هایینه وامدار تو کِرد.
"دایه دایه وقته جنگه.......وقته دوسی با...."
هی عامو!
سورنا بی تو چه کُنَه؟
دیه سی کی بَکووَه ای دار و دُهُل؟
ایما مُردیمه بی صدات،.... ایما مُردیمه!
یادش مانا![]()
م.ج.الف
۲۸/تیر/۱۳۸۹
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم تیر ۱۳۸۹ ساعت 19:20 توسط اوستا
|
مدیران: اوسا جواد و غلملی